Everything is illuminated : เมื่อความจริงปรากฏ

 

 

เมื่อวานเขียนถึงเรื่อง Bee Season แล้วเลยพาลนึกถึง Everything is illuminated เพราะใน Bee Season มีตัวละครตัวหนึ่งที่ตามหาแสงสว่างจากสิ่งที่อยู่รอบๆ ตัว จนกลายเป็นบ้า !! อันที่จริงมันก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกันนักหรอก แต่ทำไมผมเชื่อมโยง 2 เรื่องนี้ด้วยกันก็ไม่รู้ อ่อ เพราะมันพูดถึงคำว่าครอบครัวเหมือนกันกระมัง

 

 

ใน Everything is illuminated เล่าเรื่องของ โจนาธาน (รับบทโดย อีไลจา วู้ด โฟรโด้ ที่คราวนี้เขามาในมาดใหม่) นักเขียนชาวยิวจากอเมริกา ที่มีงานอดิเรกคือการเก็บข้าวของทุกสิ่งทุกอย่างที่พบเจอ ไม่ว่าจะเป็น ก้อนหิน ฟันปลอม นาฬิกาพก ไปจนถึง มันฝรั่ง อาจจะดูเหมือนไร้สาระ แต่เขาทำอย่างตั้งใจ ของทุกชิ้นจะถูกแพ๊คใส่ถุงพลาสติกใส แล้วเก็บไว้อย่างดี มันเป็นเหมือนไดอารี่ของเขาเลยล่ะ เพราะของทุกชิ้นมีที่มาและความทรงจำ

 

 

โจนาธาน เดินทางมายังยูเครน เพื่อตามหาผู้หญิงคนหนึ่งที่มีความสำคัญกับปู่ของเขา ... โดยมีไกด์นำทาง คือ อเล็กซ์ หนุ่มโย่งผู้คลั่งไคล้วัฒนธรรมอเมริกันผิวดำอย่างสุดใจ และ อเล็กซ์ (ครอบครัวนี้ ใช้ชื่อเดียวกันหมด) คุณปู่อารมณ์ร้าย ที่คิดไปเองว่าตัวเองเป็นคนตาบอด ที่สำคัญคือ ปู่เกลียดคนยิวที่สุด

 

 

การเดินทางเริ่มต้นขึ้น พร้อมๆ กับการเรียนรู้ตัวตนของกันและกัน ครึ่งแรกของหนังดูเป็นหนังตลกชวนหัว ที่เต็มไปด้วยตัวละครประหลาดๆ แต่ครึ่งหลังกลับเล่าถึงความเจ็บปวด บาดแผลจากสงคราม และ การเรียนรู้ที่จะยอมรับความเป็นจริงอย่างลึกซึ้ง

 

 

ไดอารี่ กับ ประวัติศาสตร์ เหมือนกันหรือเปล่าผมเองก็ไม่รู้ แต่การเรียนรู้ที่จะเปิดอ่าน และยอมรับในความเป็นจริงนี่สิ เป็นเรื่องสำคัญกว่า Everything is illuminated ทำให้ผมมานั่งคิดว่า เราเคยเปลี่ยนตัวเองไปเพราะใครไหม เราเคยพยายามลืมสิ่งที่เคยกระทำไว้ เพราะกลัวความเจ็บปวดหรือเปล่า และสุดท้ายแล้ว เราลืมมันไปได้จริงๆ ไหม

 

 

Everything is illuminated เต็มไปด้วยภาพที่อิ่มไปด้วยอารมณ์ ไม่ว่าจะเป็น เมืองรกร้างจากสงครามและการล่มสลายของโซเวียต ทุ่งทานตะวันสดใสสุดสายตา ทุ่งหญ้าเขียวชอุ่ม .... แต่มันคงไม่งามเท่ากับความรู้สึกหลังดูจบ มันมีทั้งรู้สึกโหวงๆ พร้อมกับรู้สึกอิ่มเอมไปในเวลาเดียวกัน

 

 

ปล. Everything is illuminated หาเช่าได้ตามร้านทั่วไปแล้วจ้า

 

 

 

- - - - - - - - - - - - -
คิดว่า จะหาเวลาเอาไดอารี่เล่มเก่าๆ ที่เขียนไว้นานแล้ว มาเปิดอ่านดูอีกครั้งสักที

 

เราเคยเปลี่ยนตัวเองไปเพราะใครไหม เราเคยพยายามลืมสิ่งที่เคยกระทำไว้ เพราะกลัวความเจ็บปวดหรือเปล่า และสุดท้ายแล้ว เราลืมมันไปได้จริงๆ ไหม

จึ๊ก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ มันโดนใจ
002568
11 ต.ค. 2549 เวลา 14:39 น.
^
^
วิธีการเมนท์มั่วอีกวิธีหนึ่ง ที่เราเคย discuss กัน ก้อบข้อความมาลง แล้วบอกว่า โดน ชอบ อิอิอิ
003639
11 ต.ค. 2549 เวลา 14:45 น.
การที่เราอยากลืม ก็ไม่ได้หมายความว่า เราอยากจะลืมมันจริงๆซะหน่อยนิ

เราก็แค่...รู้สึกปิดกั้น...เรื่องที่เราผิดหวัง แค่นั้นเอง

วิธีการที่เราจะผ่านมันไปได้ต่างหาก จะทำให้เราพบกับชัยชนะ

แง๊ๆๆๆๆ
003098
11 ต.ค. 2549 เวลา 14:59 น.
กำลังจะบอกเลยว่า พอลลี่จะมาเม้นต์มั่ว

เด๋วชั้นจะแสดงการเม้นต์มั่วให้ดู
001427
11 ต.ค. 2549 เวลา 15:08 น.
ตัวอย่างการเม้นต์มั่ว

อเล็กซ์ (ครอบครัวนี้ ใช้ชื่อเดียวกันหมด ก็ฝรั่งมันเป็นงี้นิ

Everything is illuminated ถูกต้องนะค๊าบ

มันคงไม่งามเท่ากับความรู้สึกหลังดูจบ มันมีทั้งรู้สึกโหวงๆ พร้อมกับรู้สึกอิ่มเอมไปในเวลาเดียวกัน
เราก็ว่างั้นอะ

คุณปู่อารมณ์ร้าย ที่คิดไปเองว่าตัวเองเป็นคนตาบอด ที่สำคัญคือ ปู่เกลียดคนยิวที่สุด คนยิวก็งี้

ไดอารี่ กับ ประวัติศาสตร์ เหมือนกันหรือเปล่าผมเองก็ไม่รู้ แต่การเรียนรู้ที่จะเปิดอ่าน และยอมรับในความเป็นจริงนี่สิ เป็นเรื่องสำคัญกว่า โดนใจจัง

001427
11 ต.ค. 2549 เวลา 15:10 น.
โอ้
เรื่องนี้น้องผมอยากดูมาก
ไม่รู้อยากดูทำไม
เด็ก 5 ขวบ ดูหนังแบบนี้จารู้เรื่องเหรอ
+++++++++++++++++++++++++++++
002146
11 ต.ค. 2549 เวลา 16:45 น.
เม้นท์คุณตาต้าทำให้ผมขำ
พี่มิ๊กกี้เมา
11 ต.ค. 2549 เวลา 17:22 น.
ดูหนังเยอะมากๆ เลยนะจ๊ะน้องหนุ่มจ๋า แบบนี้จะมีเวลาให้พี่ต้นเหรอ

แบบนี้เม้นต์มั่วเปล่าคะ? เม้นต์อาจจะมั่ว แต่เจ้าของเม้นต์ไม่มั่วนะคะ
แอร๊ยยยยยยยยยยย.....
001849
11 ต.ค. 2549 เวลา 17:34 น.
ไดอารี่เล่มเก่า โดนแม่เผาไปหมดแล้วง่ะ

T_T
000935
11 ต.ค. 2549 เวลา 18:03 น.
พรุ่งนี้เข้าเมืองอะแก
เจอกันหน่อยมะ
000682
11 ต.ค. 2549 เวลา 18:23 น.
เราเคยเปลี่ยนตัวเองไปเพราะใครไหม เราเคยพยายามลืมสิ่งที่เคยกระทำไว้ เพราะกลัวความเจ็บปวดหรือเปล่า และสุดท้ายแล้ว เราลืมมันไปได้จริงๆ ไหม

คำถามที่ต้องตอบ
002135
11 ต.ค. 2549 เวลา 22:13 น.
ยิ่งอ่านได ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองกลวงเรื่องหนังมากๆๆ
Squre-icon
11 ต.ค. 2549 เวลา 22:16 น.
เอามาให้ดูด่วนอยากดู....อ่า.....


ไม่ได้เม้นมั่วนะ ขอโทษ
000228
12 ต.ค. 2549 เวลา 00:46 น.
พระเอกของหนูๆๆ
002497
12 ต.ค. 2549 เวลา 01:41 น.
Everything is illuminated รู้ว่าหาเช่าได้จากที่ไหน

แต่...หาคนที่จะมาดูด้วยนี่สิ จะหาจากไหน
แถวบางนามีบริการไหมจ๊ะ
ใบไม้
12 ต.ค. 2549 เวลา 10:17 น.
his was a really very intresting article. i m glad that u shared this. i m really impressed with this information.
16 ก.ย. 2554 เวลา 14:52 น.
we are in diaryis.com family | developed by 7republic