Finding Neverland : แรงบันดาลใจในสวน

 

 

เมื่อวันศุกร์ผมหาเรื่องออกจากออฟฟิศเร็วกว่าเวลา ... (จริงๆ มันมีเหตุจำเป็นบางประการ) แต่ออกมาตั้งแต่ บ่าย 3 แบบนี้ก็ไม่รู้จะไปไหนดี ... นั่งบีทีเอสแบบไร้จุดหมาย าเดินเล่นสยาม ไม่มีอะไรทำ ก็นั่งย้อนกลับไปเอ็มโพเรียม เดินเล่นจนเบื่อ ม่รู้จะไปไหนต่อ ... ที่ไม่ยอมกลับบ้านก็เพราะมีนัดมิตติ้งตอน 1 ทุ่มกับชาวไดอารี่อิสนั่นล่ะ

 

 

เคยเห็นว่าด้านข้างเอ็มโพเรียมมีสวนสาธารณะอยู่ ลยลองเดินเข้าไปดู ... แดดร่มลมตก ม่ลูกนั่งกินขนม มีคนนั่งเล่นพักผ่อนตามมุมต่างๆ องสวน ที่ร่มครึ้มด้วยไม้ใหญ่ และตกแต่งด้วยประติมากรรมร่วยสมัยอยู่หลากหลายมุม ที่มุมหนึ่งของสวนจัดเป็นมุมกิจกรรมกีฬา ซึ่งมีทั้งฟุตบอล บาส อลเล่ย์บอล ต้นแอโรบิค รำมวยจีน ละที่นี่ก็คืวนเบญจกิติ

 

 

ผมเลือกนั่งอ่านหนังสือเงียบๆ ี่มุมหนึ่ง ลางนึกถึงหนังอย่าง Finding Neverland ที่มีฉากน่าประทับใจของ เจ อ็ม บร์รี่ ักเขียนชื่อดังผู้สร้างผลงานอมตะ ย่าง ีเตอร์แพดยเขาคิดเรื่องราว าแรงบันดาลใจจาก รอบครัวเลเวอร์ลิน – เดวีส์ ี่เขาพบปะที่สวนสาธารณะใกล้บ้านนี่เอง

 

 

เจ อ็ม บร์รี่ ำลังอยู่ในช่วงสมองตัน ถมความสัมพันธ์กับภรรยาก็ไม่ค่อยจะราบรื่น ขามักจะออกมานั่งเล่นนั่งคิดอะไรอยู่คนเดียวในสวนสาธารณะแห่งนี้อยู่เสมอ นวันหนึ่งเขาได้พบกับ เด็กชาย 4 คองรอบครัวเลเวอร์ลิน – เดวีส์ ละแม่ของเด็กๆ ี่จิตใจงดงาม ต่ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ใช่ว่าจะราบรื่น

 

 

เพราะบุคลิกที่ค่อนข้างแปลกแยกจากคนอื่นๆ ในยุคนั้น ทำให้่เขาถูกมองว่าเป็นตัวประหลาดจากผู้ใหญ่ของรอบครัวเลเวอร์ลิน – เดวีส์ ี่่ว่าแปลกประหลาด ็เพราะ ความเป็นเด็กที่ยังซุกซนอยู่ในตัวของเขานั่นเอง หนจะเรื่องข่าวลือฉาวๆ ่าเขาคบแม่ของเด็กๆ พราะความรักเชิงชู้สาว ั้งๆ ี่ตัวเองมีภรรยาอยู่แล้ว รือที่หนักกว่านั้นคือ ือว่าเขารักใคร่เด็กๆ รอบครัวนี้ กินวิสัย ู้ใหญ่รักเด็ก

 

 

จอห์นนี่ เด็ปป์ ับบท เจ อ็ม บร์รี่ ด้ีดีอย่างไม่มีข้อกังขา นทำให้ผมนึกไม่ออกว่า ้าไม่ใช่เขาแล้วใครเล่าจะเล่นเป็นนักประพันธ์ผู้มีหัวใจเป็นเด็กน้อยได้ดีกว่านี้อีก เช่นเดียวกับบทสมทบอื่นๆ ก็ทำได้ดี ... เจ อ็ม บร์รี่ อกกับเราว่า จินตนาการคือเรื่องสำคัญ ตราบใดที่เราไร้ซึ้งจินตนาการ ีวิตของเราก็จืดชืด ย็นชา ละไร้ซึ่งความสุึข

 

 

ึงผมจะได้ดู Finding Neverland เมื่อนานมาแล้ว แต่ถึงวันนี้ Finding Neverland ็ยังเป็นหนังดีที่สร้างแรงบันดาลใจให้ผมอยู่เสมอมา

 

 

 

 

- - - - - - -
edit เพิ่มตอน 4 ทุ่มครึ่ง

 

เป็นอีกวันที่ปั่นป่วนมาก ... พี่นางโทรมาบอกว่า พ่อตายแล้ว พร้อมกับเสียงร้องไห้ เราเองไม่อยากซักอะไรเพิ่ม เพราะพี่นางคงไม่มีสติ เท่าที่ทำได้คือ รีบเก็บของเตรียมเดินทางไปรับแม่ แล้วรีบไปดูศพพ่อที่บ้านปทุมฯ

 

สักพักแม่โทรมา พร้อมกับความไม่มีสติ ร้องไห้จนพูดไม่รู้เรื่อง เท่าที่ทำได้คือ บอกว่าใจเย็นๆ เรากำลังจะรีบไปให้เร็วที่สุด ... ในเวลาที่ทุกคนไม่มีสติและทุกอย่างโกลาหล เรานิ่งอย่างไม่น่าเชื่อ

 

"พ่อตายแล้ว พ่อตายแล้ว" มันวนเวียนในหัว แต่เหมือนมันเป็นคำที่ไร้ความหมาย เราไม่เข้าใจว่าต่อจากนี้จะเป็นยังไง ...

 

 

มาถึงบ้าน เรารับแม่ + หลาน ขึ้นรถ รีบเดินทางต่อไปบ้านปทุมฯ พร้อมกับติดต่อทางบ้านโน้น ซึ่งมีเพียง เจ๊อ๋อย (ลูกพี่ลูกน้อง) ที่สติไม่ค่อยดี กับเพื่อนบ้านช่วยดูแล คุยกับเจ้าหน้าที่อยู่

 

 

กว่าเราจะมาถึงปทุมฯ เจ้าหน้าที่ก็เอาศพพ่อมาถึง รพ. ธัญบุรีแล้ว เราเลยต้องเปลี่ยนแผน มารอรับศพที่รพ. การรอคอยที่กระวนกระวายใจอีกครั้ง ... ในที่สุดพ่อก็มาถึง แต่เราในฐานะคนที่พร้อมจะทำหน้าที่ผู้นำที่สุดในเวลานี้ ต้องไปติดต่อกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ เวลาผ่านไปอย่างเนิ่นนานกว่าจะได้เรื่อง

 

ถ้าพี่นางอยู่ กทม. ตอนนี้ก็คงจะดี เราไม่อยากทำอะไรแบบนี้คนเดียวเลย มันวุ่นวายและตึงเครียดไปหมด ... โทรคุยกับพี่นางเป็นระยะๆ ในที่สุด ก็ต้องส่งพ่อเข้าสถาบันนิติเวช เพราะเรื่องประกันชีวิต

 

เราจัดการตกลงทุกสิ่งทุกอย่าง ค่อนข้างเรียบร้อยแล้ว จึงพาแม่และหลานเข้าบ้าน ทางโน้น เจ๊อ๋อยกับเพื่อนบ้าน ช่วยกันทำความสะอาดห้องเรียบร้อยแล้ว ... รอยเลือดมีเพียงคราบจางๆ

 

เพื่อนบ้านเอาภาพศพพ่อ และวีดีโอคลิป ที่เขาถ่ายไว้ให้เราดู จากการพูดคุยกันหลายๆ ฝ่าย สรุปว่า พ่อคงจะกำลังลงจากเตียงแล้วหน้ามืดล้มศรีษะฟาดพื้น แต่กว่าจะมีใครมาพบก็ผ่านไปนานหลายชั่วโมงแล้ว...

 

จัดการเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้ว แม่วุ่นวายกับการจัดการอยู่ข้างล่าง ผมจุดธูปไหว้พ่อในห้อง แล้วก็นั่งคุยกับพ่ออยู่ในห้อง เป็นครั้งแรกของวันที่ผมร้องไห้ได้เสียที ...

 

..... หนุ่มไม่ค่อยได้บอกพ่อ ... หนุ่มรักพ่อนะ 

ซิงทันมะอ่า
002290
22 ต.ค. 2549 เวลา 12:10 น.
ไม่ชอบเด็กอะ อิอิ
002290
22 ต.ค. 2549 เวลา 12:12 น.
ไปสวนลุมจะได้หนุกหนานกว่านี้ อิอิ
ปล. ไม่เคยดูหนัง เคยแต่อ่าน Peter Pan
002307
22 ต.ค. 2549 เวลา 12:24 น.
ไม่คุยดูอ่ะเรื่องนี้
003334
22 ต.ค. 2549 เวลา 13:35 น.
จินตนาการเป็นสิ่งสำคัญ
อืมๆ
แต่บางทีคนเรา
ก็ไร้จินตนาการไปเฉยๆ
++++++++++++++++++++++
002146
22 ต.ค. 2549 เวลา 14:09 น.
รักมึ.งมากนะหนุ่ม
000080
22 ต.ค. 2549 เวลา 14:42 น.
R.I.P. คุณพ่อนะหนุ่ม
รักแกนะ
:)
002415
22 ต.ค. 2549 เวลา 20:03 น.
นั่งอ่านหนังสือ แล้วมีเด็กนั่งข้างๆด้วยอ๊ะป่าว
003053
22 ต.ค. 2549 เวลา 20:35 น.
ทำเป็นนั่งในสวน...รอใครล่ะ.....ทำไมวันสูกร์ว่างๆไม่โทรหาล่ะ ไปล่า...กันที่งานหนังสือฯ
000228
22 ต.ค. 2549 เวลา 20:46 น.
เสียใจเรื่องพ่อด้วยนะหนุ่ม

หนุ่มเข้มแข็งไว้นะ เป็นที่พึ่งให้แม่และพี่ในตอนนี้


อ่านแล้วจะร้องอ่ะ ถ้าเป็นตั๋มจะเข้มแข็งได้แบบเธอไม๊เนี่ย
000137
23 ต.ค. 2549 เวลา 01:43 น.
เสียใจด้วยนะค่ะหนุ่ม

เกิด แก่ เจ็บ ตาย อยู่รอบตัวเราค่ะ ชั้นเชื่อว่าเธอจะเข้มแข็งและผ่านเหตุการณ์ครั้งนี้ไปได้นะค่ะ
001427
23 ต.ค. 2549 เวลา 01:48 น.
เข้มแข็งไว้นะ
001849
23 ต.ค. 2549 เวลา 02:36 น.
ชั้นม่ะรุ้จะบอกรายวะแก
เดี๋ยวเจอกัน
ชั้นจะกอดแกห้ายแน่นๆเลยยย
นุ้ยเอง
23 ต.ค. 2549 เวลา 03:00 น.
"เข้มแข๊งในยามที่คนอื่นอ่อนแอ คือ ความเข้มแข๊งที่แท้จริง"
ยังเป็นกำลังใจอยู่ข้างๆตัวหนุ่มเสมอ แม้วันเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม...R.I.P คุณพ่อของหนุ่มด้วยนะ
เจ้าชายน้อย
23 ต.ค. 2549 เวลา 09:15 น.
เสียใจด้วยนะแก
000682
23 ต.ค. 2549 เวลา 16:24 น.
อืมมม ชีวิตพี่หนุ่มก้ำกำลังจะได้เริ่มต้นอะไรใหม่ ๆหลายอย่าง ทั้งานใหม่และชีวิตครอบครับ ผมเชื่อว่าพี่หนุ่มเก่งอยู่แล้ว สู้ต่อนะพี่
กะเทยผี
23 ต.ค. 2549 เวลา 19:06 น.
หวังว่าคุณพ่อของคุณจะได้ไปอยู่ในชาติภพดีๆ ค่ะ

ขอแสดงความเสียใจด้วย
เสียใจด้วยจิงๆครับบบ

001975
24 ต.ค. 2549 เวลา 00:57 น.
เข้ามากี่ทีๆ ดูรูปนี้แล้วก็ร้องไห้
บังเอิญอย่างไม่น่าเชื่อเลยนะ
ที่มึ.งอัพไดเอารูปนี้มาลง
ในวันที่มีเรื่องของพ่อเกิดขึ้นพอดี

"หนุ่มไม่ค่อยได้บอกพ่อ ... หนุ่มรักพ่อนะ"

ไม่ต้องห่วงนะ กุว่าพ่อรู้แน่ๆ
จากนี้คือต้องบอกแม่ว่ารักแม่
แล้วก็ดูแลแม่ให้ดีที่สุดนะ

สู้เขามึ.ง มึ.งทำได้อยู่แล้ว
เดี๋ยวพรุ่งนี้เจอกัน
วันนี้ขอรักษาอาการซวยก่อนนะ ๕๕๕

000080
24 ต.ค. 2549 เวลา 10:56 น.
เคยได้ดูหนังเรื่องนี้ นานแล้วเหมือนกัน แต่อ่านแล้วเหมือนเราไม่ได้ดูเพราะจำเนื้อเรื่องไม่ได้

เสียใจด้วยนะคะเรื่องคุณพ่อ คุณเข้มแข็งมาก
003728
24 ต.ค. 2549 เวลา 11:16 น.
เสียใจด้วยนะ น้องหนุ่ม
001819
24 ต.ค. 2549 เวลา 13:11 น.
ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ
000092
24 ต.ค. 2549 เวลา 15:58 น.
ขอแสดงความเสียใจด้วยจริง ๆ นะครับหนุ่ม
002568
24 ต.ค. 2549 เวลา 16:47 น.
เสียใจด้วยนะคับพี่หนุ่ม
.
.
กีก็มีแต่แม่คับ กีเสียพอไปตั้งแต่ อนุบาลแล้วล่ะคับ
.
.
ไงก็ เสียใจอีกรอบนะคับ
002497
24 ต.ค. 2549 เวลา 18:34 น.
เสียใจด้วยนะ เรื่องแบบนี้ แม้ไม่อยากให้เกิดแต่มันก็ต้องเกิดอยู่ดี ดีที่สุดคือเราต้องก้าวไปข้างหน้าต่อไปล่ะเนาะ สู้นะคะ
Squre-icon
24 ต.ค. 2549 เวลา 21:30 น.
มาแร้วไม่บอกกันเรย จาได้ไปหา ไปอยู่เป็นเพื่อนอ่ะ จายร้ายจังเรย

เสียใจด้วยนะ
002135
24 ต.ค. 2549 เวลา 21:53 น.
เสียใจด้วยอีกที นะ มึ.ง ขอโทษที่ไม่ได้อยู่เป็นเพื่อนใกล้ๆ ดูแลตัวเองดีๆ

รักมึ.งนะ
กิ๊ก
24 ต.ค. 2549 เวลา 22:21 น.
น้องหนุ่มเข้มแข็งนะคะ คุณพ่อคงสบายแล้ว .. ทำหน้าที่ให้ดีที่สุดละกันนะคะ ตอนนี้

ให้อะไรๆ คลายกว่านี้ แล้วเราค่อยคุยกันนะจ้ะ

เข้มแข็งเข้าไว้ .. น้องสาววววว
001563
25 ต.ค. 2549 เวลา 10:48 น.
พี่หนุ่มเข้มแข็งไว้นะคะพี่

คุณพ่อพี่ท่านไปสบายแล้ว

ภาระเบื้องหลังที่พี่ต้องดูแล ทำหน้าที่แทนท่านด้วยความเข้มแข็งนะคะพี่หนุ่ม

001771
25 ต.ค. 2549 เวลา 12:52 น.
เสียใจด้วยนะ มารุต
ไว้เจอกัน

ปล.ชั้นคงไปงานไม่ได้ แต่ฝากพี่โอเล่ไปละนะ ดูแลตัวเองด้วย
เสียใจด้วยนะคะ ขอโทษด้วยที่ไม่ได้ไปร่วมงาน
000935
25 ต.ค. 2549 เวลา 17:45 น.
สวดมนต์ด้วยกันค่ะ ทางนี้ก็มีเรื่องเศร้า ได้แต่สวดมนต์ให้รู้สึกดีขึ้น
กำลังใจในครอบครัว อยู่ใกล้ๆ กัน
แล้วผ่านไปด้วยกันนะคะ


Squre-icon
26 ต.ค. 2549 เวลา 04:17 น.
ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งค่ะ
000348
26 ต.ค. 2549 เวลา 09:34 น.
ชั้นเพิ่งเข้ามาอ่านไดหลังจากไปงานศพมาแล้ว เอ้อ พูดไม่ออกนะ น้ำตาจะไหล ชั้นผ่านเหตุการณ์นี้มาเหมือนกัน เมื่อประมาณ สามปีที่แล้ว ตอนนั้น ชั้นกลั้นน้ำตาเอาไว้ จนกระทั่งวันที่ต้องห่อศพก่อนนำไปฝัง เพราะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ที่จะได้เห็นหน้ากัน

ชั้นก็เหมือนเธอนะ ชั้นก็ไม่ค่อยได้บอกพ่อ ว่าชั้นก็รักพ่ออ่ะ

เป็นห่วงเธอนะ ยัยน้องสาวของชั้น
003639
26 ต.ค. 2549 เวลา 10:00 น.
เพิ่งได้เข้ามาอ่าน

ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ ในฐานะที่อย่างน้อยเราก็เป็นเพื่อนร่วมไดฯ ติดตามอ่านกันมา

ทำใจสบาย ๆ ดูแลตัวเองด้วยนะคะ คุณหนุ่ม
002010
26 ต.ค. 2549 เวลา 21:06 น.
เสียใจด้วยนะคะ ดูแลตัวเองดีๆด้วยนะ
นู๋ดี
26 ต.ค. 2549 เวลา 23:33 น.
พึ่งได้มาอ่าน แล้วพึ่งรู้ ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ
002307
29 ต.ค. 2549 เวลา 18:37 น.
we are in diaryis.com family | developed by 7republic