Broken Flowers : รักเก่าๆ

 

 

จากไดอารี่เมื่อวาน หลายคนสงสัยว่าผมเขียนถึงใคร คำตอบก็คือ ผมเขียนให้คนรักเก่า ... หรือ คุณ ที่ผมเขียนถึงบ่อยๆ แม้ว่าตอนนี้ชีวิตของเราจะไม่ได้ทาบทับกันเหมือนเมื่อก่อนแล้ว แต่เราก็ยังส่งความหวังดีผ่านทางเสียงโทรศัพท์อยู่เสมอๆ

 

 

ถ้าถามว่า ยังรักอยู่ไหม คำตอบคือใช่ แต่ถ้าถามว่าเหมือนเดิมไหม คำตอบคือ ไม่แล้วล่ะ ... เวลาทำให้อะไรๆ เปลี่ยนไปได้จริงๆ นะ เวลาหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา มีโทรศัพท์จากคนรักเก่าๆ โทรมาทักทายหลายคน ทำให้ย้อนกลับไปคิดถึงเรื่องราวเก่าๆ รวมไปถึงบรรดาคนรักเก่าๆ ที่ผ่านมา ผมทำอะไรแย่ๆ ไว้บ้างนะ มันจบลงยังไง และเราจากกันด้วยดีหรือเปล่า

 

 

Broken Flowers ก็เป็นหนังที่พูดถึงเรื่องราวแบบนี้ มันว่าด้วย เรื่องของ ดอน จอนสตัน หนุ่มวัยกลางคนที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์จนร่ำรวย แต่ในบ้านของเขาไม่มีคอมพิวเตอร์สักเครื่อง เปิดฉากมาเราก็พบว่าเขากำลังจะถูกบอกเลิกจากคนรัก และหลังจากนั้น เราก็เห็นหน้าตาอันซึมเศร้า นิ่งอย่างหดหู่แบบนี้ตลอดทั้งเรื่อง ซึ่งถึงแม้ บิล เมอร์เรย์ จะดูเข้ากันดีกับบทแบบนี้ แต่ผมก็ชินชาจนไม่รู้สึกตื่นเต้นกับลีลา น้ำเสียง และการแสดงของเขาเลย เพียงแค่ใน Lost in Translation เรื่องเดียวก็น่าจะเพียงพอแล้วนี่นา

 

 

เรื่องวุ่นวายเริ่มขึ้นเมื่อ อยู่ๆ ดอนก็ได้รับจดหมายสีชมพู เขียนมาแนะนำตัวว่า เธอ (ผู้เขียนจดหมาย) เคยเป็นคนรักเก่าของดอน แต่ทว่าวันที่เธอเลิกจากเขา เธอกลับพบว่าเธอตั้งท้อง และเธอแน่ใจว่า นี่คือลูกของเขา ที่เธอเขียนมาไม่ได้ต้องการให้ดอนแสดงความรับผิดชอบ แต่อยากบอกให้รู้ว่า ลูกชายของเขา ที่ตอนนี้กำลังจะอายุ 20 ปีแล้ว ได้หนีออกจากบ้าน และอาจจะกำลังเดินทางไปตามหาพ่อ เพราะฉะนั้นให้ดอนเตรียมตัวไว้ด้วย

 

 

วูบหนึ่งผมนึกถึง Transamerica แต่ดูต่อไปก็พบว่ามันไม่ใช่ ที่มันยุ่งก็เพราะ เธอคนนั้นไม่ได้ลงชื่อว่าเธอคือใคร โชคดีที่ดอนมีเพื่อนบ้านเป็นชายผิวดำ ที่คลั่งไคล้การสืบสวนสอบสวน และเขานี่ล่ะ ที่จัดแจงสืบค้น จนได้ที่อยู่ของ แฟนเก่าของดอน เมื่อ 20 ปีที่แล้ว มาจนครบ 4 คน

 

 

การเดินทางเพื่อไปพบแฟนเก่า คือความตื่นเต้นและอาจเต็มไปด้วยสถานการณ์ประหลาดๆ ที่สร้างเสียงหัวเราะได้ แต่ Broken Flowers ก็ไม่ได้มุ่งสร้างเสียงหัวเราะ มันเป็นอีกครั้งที่ผมนึกถึง Lost in Translation เพราะลีลาที่นิ่ง เรียบง่าย แม้จะมีลูกเล่นของเรื่องราว แต่มันก็เป็นอารมณ์ขำขื่นๆ หัวเราะไม่ออก

 

 

ผมคงไม่เล่าว่าสุดท้าย ปฏิกิริยาทั้ง 4 แฟนสาวของดอน จะเป็นเช่นไรบ้าง เพียงแต่อยากจะบอกว่า บางทีการที่เราได้แค่คิดถึงเรื่องราวเก่าๆ ที่น่าประทับใจเหล่านั้น มันก็น่าจะเพียงพอแล้ว เพราะปัจจุบัน ความงดงามมันอาจจะไม่ได้คงอยู่เหมือนเดิมหรอก

 

 

- - - - - - - - -
เดี๋ยวที่รักจะน้อยใจ ... เล่าเรื่องพี่กายมั่งเนอะ วันอาทิตย์พี่กายมาหาที่บ้าน ไม่รู้จะทำอะไรกันดี เลยชวนกันไปจตุจักร (ทั้งๆ ที่เพิ่งไปมาเมื่อสัปดาห์ก่อน) ระหว่างทางอยู่ๆ เขาก็บอกว่าจะพาผมไปดูอะไรบางอย่าง แอบตื่นเต้นเล็กๆ

 

 

สุดท้ายสิ่งที่พี่กายพาผมไปดูก็คือ คอนโดฯ เพราะผมกำลังตัดสินใจจะซื้อคอนโดฯ สักห้อง เพราะที่เก่ามันอยู่ห่างไกลจากระบบโคจรชีวิตเหลือเกิน ไปดูกันหลายที่ แต่คงไม่ใช่ที่สุดท้าย เพราะพี่กายบอกว่า ต้องค่อยๆ เลือก ค่อยๆ ดูกันไป

 

 

พรุ่งนี้จะไปเชียงใหม่แล้ว เดินทางท่องเที่ยวไปกับ ททท. เฮ่อ ไม่ค่อยอยากไปเลย แม้จะไปเที่ยวฟรี พักฟรี แต่งานที่ยังกองอยู่ที่โต๊ะ มันก็ทำให้เป็นการเที่ยวที่ไม่ใคร่จะสบายใจเท่าไหร่อ่ะนะ อ่อ คราวนี้ ไม่ได้พาพี่กายไปนะจ๊ะ ไปกับ ต้น ช่างภาพสุดหล่อ (คนนี้พี่กายแอบหึงอ่ะ พูดถึงไม่ค่อยได้เลย ไว้กลับมาจะเอารูปต้นมาอวด ว่าหล่อขนาดไหน คริคริ)

 

ง่าๆ แล้ว ถ้าสามารถกลับได้จะ
กลับไปหาคนเก่าป่ะ
หรือว่าแค่เป็นห่วงดูแลห่างๆอ่ะ
004340
4 ธ.ค. 2549 เวลา 22:14 น.
ยังไม่ค่อยอยากดูเท่าไรอะ

แต่เค้าบอกว่าชารอนสโตนเล่นดี

สักปีหน้าต่อยหามาดู 555+
002161
4 ธ.ค. 2549 เวลา 22:20 น.
โห วางแผนมีเรือนหอกันแล้วววววว


แง๊ววววว อิจฉา

หึหึ

001563
5 ธ.ค. 2549 เวลา 13:53 น.
ซื้อไว้เป็นเรือนหอ...อิอิ
002135
5 ธ.ค. 2549 เวลา 15:08 น.
มิน่า ไม่ให้กุไป ไปกับ ผช นี่เอง 55
000080
5 ธ.ค. 2549 เวลา 20:47 น.
เอาจิงวุ้ย
003639
5 ธ.ค. 2549 เวลา 21:28 น.
หลังจากใช้เวลากว่าสองชั่วโมงในการเลือกเรือนหอ... เฮ้ยไม่ช่าย... เลือกคอนโดในวงโคจรชีวิตเจ้าของได ก็ไปถูกชะตาเอากะคอนโดหลังหนึ่ง ที่ไปสะกิดติ่งอยากแรง ขนาดเจ้าของไดออกปากว่า ฉันจะเอาที่นี่อ่ะ.... เฮ้ออออ เวงกำ... เลือกคอนโดง่ายอย่างกะบอกเลิกสามีเก่า.... ไหนๆจะเสียเงินเป็นล้านแล้วก็ต้องดูหลายๆที่หน่อยซิ จิงไหมอ่ะท่านๆทั้งหลาย...

กลับไปเรื่องการตัดสินใจของหล่อน...ทำให้ฉันรู้สึกเสียวสันหลังวาบบบบ..ขึ้นมาทันใด... ว่าเมื่อไหร่ฟ้าจะผ่ากรูเข้าสักวัน....กลัวแบบว่าอยู่ๆหล่อนเบื่อฉานขึ้นมาคงพาลเลิกเอาง่ายๆ จะยากอะไร....แค่คำบอกเลิก ไม่ได้ต้องเสียเงินซะเมื่อไร.... แต่ช่างเถอะอะไรจะเกิดก็ต้องเกิดอ่ะ ทำวันนี้ให้ดีที่สุดแล้วกัน.....

สุดท้าย...ฉันหวังว่าเข้าของไดคงไม่ได้คิดว่าฉันเป็นไอ้ตาแก่ที่อยู่ในรูปข้างบนชิมิ.... เพราะว่าเธอคงไม่สวยเท่าที่เห็นหรอก.....คริคริ
[TonyGuy]
6 ธ.ค. 2549 เวลา 09:07 น.
^
^

แอร๊ยยยยย


เธอไปดูแถวไหนมา แนะนำชั้นมั้งสิ


ส่วน ต้น สุดหล่อ

ชั้นจองงงงงงง


ฮี่ๆๆๆๆ
000137
6 ธ.ค. 2549 เวลา 11:23 น.
เห้อ !!
วันที่แกโทรมาถามชั้นว่าเป็นไรอะ
ก็อารมณ์ประมาณนี้แหละแก
บอกไม่ถูก
000682
6 ธ.ค. 2549 เวลา 17:23 น.
แหม คนนี้พี่กายแอบหึงง...ชิส์

ปล. พรุ่งนี้วันเกิดพี่โอเล่อะ
เที่ยวให้สนุกนะ^^
002634
6 ธ.ค. 2549 เวลา 20:56 น.
555+ แหมม ขอให้เที่ยวให้หนุกนะคร๊าบบบบบ ชม น่ะ
แซนด์ก้ไป
002568
7 ธ.ค. 2549 เวลา 12:43 น.
เอ พารากราฟสุดท้ายนี่ใครหว่า
002048
7 ธ.ค. 2549 เวลา 17:49 น.
งื้อ คนรักเก่า .....

งื้อ เมื่อคนรักใหม่สำคัญน้อยกว่าคนเก่า ก็แย่เหมือนกัน
Squre-icon
8 ธ.ค. 2549 เวลา 09:44 น.
\\\"มีโทรศัพท์จากคนรักเก่าๆ โทรมา\\\"
อ่านดู เหมือนมีสักสองร้อยคน ยังไงไม่รู้ อิอิ
เด๋วนี้ไม่รู้เป็นไร อ่านไดน้องหนุ่มแล้วก็ทำงานต่อไม่ได้ มันเสียบหัวใจไงไม่รู้
มิ๊กกี้เมา
8 ธ.ค. 2549 เวลา 10:51 น.
ยังไม่เคยเห็นพี่กายของหนุ่มเหมือนกัน

ปล.อยู่ราม1หรือราม2จ๊ะ
003053
10 ธ.ค. 2549 เวลา 19:08 น.
we are in diaryis.com family | developed by 7republic