twenty-four

 

วันนี้เป็นเหมือนวันธรรมดา แต่มันก็ไม่ได้ธรรมดาไปซะทีเดียว ตามมาสิครับ ผมจะเล่าให้ฟัง...

 

 

ตื่นขึ้นมาแต่เช้า เพราะเสียงต๊ะ เพื่อนสนิท กรนสนั่น มองไปรอบตัว มันไม่ใช่ที่ที่ผมคุ้นตา ก็ใช่น่ะสิ ผมเดินทางมาอ่าวมะนาว ที่ประจวบฯ ตั้งแต่เมื่อวาน มันเป็นเหมือนกิจกรรมประจำปีไปเสียแล้ว ที่ผม อุ้ม ต๊ะ เพื่อนสนิท 3 คน จะต้องเดินทางมาร่วมกิจกรรมรับน้องสาขาวิชาเอกภาษาไทย ทั้งๆ ที่พวกเราก็จบกันมาหลายปีแล้ว

 

 

มาในฐานะพี่เก่า (แก่) มาฟรีๆ มากินฟรี ขำฟรี แต่เราก็มีหน้าที่เดิมๆ ที่ทำกันมา คือ เป็นคนนำกิจกรรมสันทนาการก่อนนอน และเป็นคนเริ่มพิธีรับขวัญน้อง นั่งร้องเพลง ถือเทียน ผูกข้อมือให้น้องๆ .... ปีนี้อาจจะดูเหงาๆ ไปบ้าง เพราะน้องๆ ที่เรารู้จักก็ลดปริมาณลงตามจำนวนปีที่มากขึ้น โชคยังดีที่มีพวกน้องๆ ที่เพิ่งจบไปไม่นาน มาร่วมทริปนี้กับเราด้วย ก็เลยมีเพื่อนคุย เพื่อนเล่น กันไป

 

 

แม้จะตื่นแล้ว แต่ผมก็ยังไม่อยากลุกไปไหน ปล่อยให้อุ้มกับต๊ะ ที่ตื่นดีแล้ว ออกไปหาอะไรกินกัน ส่วนผมค่อยๆ คลำทางด้วยความง่วงไปอาบน้ำ แต่งตัว ... กว่าเราจะได้เดินทางกลับ ก็เกือบๆ เที่ยง เราสามคนไม่มีอะไรทำ นอกจากการตระเวนหาของกิน และถ่ายรูปเล่น จนมื้อเที่ยงมาถึง เราก็กินกันปรีเปรม แม้จะไม่ปลื้มกับอาหารที่น้องๆ เลี้ยงเท่าไหร่นัก แต่ก็พยายามท่องไว้ว่า มากินฟรี จะเอาอะไรนักหนายะ

 

 

เดินทางกลับด้วยความร้อนรน เพราะผมนัดกับพี่กายไว้ คือ ที่จริงแล้ว วันนี้เป็นวันครบรอบ 4 เดือน ระหว่างผมกับพี่กาย และเป็นวันสำคัญเพราะผมเคยพูดเล่นกับเขาเสมอว่า ผมคบแฟนไม่เกิน 4 เดือนหรอก ถ้าพี่กายอยู่รอดถึง 4 เดือนก็ถือว่า ผ่านโปรฯ วันนี้แล้วสินะ ที่ผมคงจะต้องให้คำตอบ และประเมินผลตัวเขา

 

 

มาถึง กรุงเทพฯ 6 โมงกว่าๆ พี่กายมารออยู่สักพักแล้ว เขารับผมขึ้นรถ แล้วก็ขับตรงไปส่งที่บ้าน เป็นที่รู้กันดีว่า พี่กายกำลังอยู่ในช่วงควบคุมน้ำหนัก ดังนั้นผมจึงตัดสินใจว่า จะไม่ชวนเขากินอะไร แต่ให้เขาไปส่งที่บ้านเลย เขาขับไปก็บ่นไปว่ารถคงจะติดไปทางลัดดีกว่า พาผมลัดไปลัดมา มาโผล่แถวๆ หลัง มศว. เขาถามผมว่า หิวไหม ผมเองก็ไม่ได้หิว ตอบกลับไปว่า ไม่หิว กลับบ้านเลยดีกว่า ไม่ก็ไปกินเอ็มเค แถวบ้านก็ได้

 

 

วนไปวนมา มาโผล่แถวทองหล่อ เขาถามผมอีกรอบว่า ไม่หิวอะไรจริงๆ เหรอ (ซึ่งจริงๆ แล้วมันเป็นรอบ ที่ 5-6 แล้วล่ะ) ผมก็พาซื่อ บอกว่าไม่หิว .... แต่เริ่มเอ๊ะใจ เลยถามไปว่า ตกลงเธอมีเซอร์ไพร์ตอะไรชั้นเหรอ มีอะไรจะพาไปไหนก็พาไปเลยดีกว่า .... กลายเป็นว่าผมทำแผนเขาพังอีกแล้ว...

 

 

เพราะร้านที่พี่กายตั้งใจจะพาไปกิน มันผ่านมา 3 ร้านแล้วน่ะสิ เขาหวังจะให้ผมพูดว่า ร้านอะไรน่ารักจัง น่านั่ง เอ่อม ก็ชั้นคิดว่าเธอลดความอ้วนนิยะ ใครจะไปรู้ว่าเธอจะพาชั้นไปกินข้าวล่ะคะ

 

 

สรุป เราก็เลยมาลงตัวที่ร้าน Mes AMis ร้านอาหารฝรั่งเศส (หรือชาติไหนวะ) สุดหรู ย่านทองหล่อ ถือเป็นอาหารมื้อพิเศษ เพราะมันเป็นคืนคริสต์มาส ที่เขามีเสริ์ฟไก่งวง เราก็เลยสั่งมาเป็นชุด มาแบ่งกันกิน มีไก่ง่วง สลัดมินต์ แล้วอะไรอีก 2-3 อย่างนี่ล่ะ อ่อ มีไวน์ด้วย

 

 

ขณะที่กำลังกินอาหารไป อ่อ ลืมเล่าไปนิดนึง ตอนอยู่บนรถ ผมประเมินพี่กายเสร็จไปเรียบร้อยแล้ว แน่นอนว่าเขาผ่านฉลุย เช่นเดียวกับที่เขาประเมินตัวผม ... เอาเป็นว่า มันไม่ได้หยุดอยู่ที่ 4 เดือนแน่นอนจ้ะ ... กลับมาเล่าเรื่องบนโต๊ะต่อ พี่กายเอ่ยชม ดอกไม้ประดับล้อมเทียนบนโต๊ะว่าสวยเนอะ เหมือนวงแหวนเลย ผมเองก็หันไปมอง แต่ไม่ได้พิจารณาอะไร

 

 

 

เขาเลยบอกอีกว่า ดอกไม้ด้านนี้สวยนะ หมุนไปดูสิ ... แล้วพอผมตั้งใจมอง ก็พบว่า มีแหวนทองคำขาว 1 วง วางอยู่บนดอกไม้นั้น ... รับไว้แล้วก็ใส่ซะ คงไม่ต้องบอกนะว่าใส่นิ้วไหน ... ความรู้สึกเหมือนถูกขอแต่งงาน หน้าชา ตาพร่าเลือน น้ำตาจะไหล พูดอะไรไม่ออก ได้แต่หยิบแหวนมาสวม แล้วนิ่งไปหลายวินาที

 

 

เห็นไหมว่าวันนี้เป็นวันที่ดีวันหนึ่งของผมเลย .... ระหว่างทางกลับบ้าน เราคุยกันเรื่องเที่ยวกลางคืนของผม พี่กายบอกว่า เวลาเขาไม่อยู่ เขาคงจะต้องหาคนมาคุมความประพฤติผม ผมท้าว่าให้หามาเลย ยังไงๆ ผมก็หนีเที่ยวได้ ... ไม่ต้องรอนานหรอก คืนนั้นผมก็เจอผู้คุมของผม ... พี่กายเอาตุ๊กตาโลมา+แมวน้ำ (มันรวมกันอยู่ใน 1 ตัว) มาให้ผม บอกว่า นี่คือผู้คุมของผม 555

 

 

ผมตั้งชื่อมันว่า twenty-four

 

โอ้ยยยยยยยยยยยยยยย น่ารักจังเลยพี่กายเนี่ย

เมื่อไหร่ไอ้จู๋ของพี่จะเซอร์ไพร์แหวนแบบนี้บ้างหนอออ


ชะนีอิจฉา วุ้ยยยยย
001819
26 ธ.ค. 2549 เวลา 02:19 น.
ม่ายรู้จะเม้นต์อะไรดี นอกจากจะบอกว่าที่หลังอย่าทำแผนฉานพังอีกล่ะ ขี้เกียจเตรียมแผนก๊อกสอง ก๊อกสาม....ตามมาอีก แบบว่าขี้เกียจคิดอ่ะ กลัวหน้าแตก.... หลังจากนี้ฉานก็รอให้เธอเลี้ยงแล้วกันนะ เพราะว่าหมดตูดไปตั้งแต่คืนนั้นแล้วอ่ะ ฉานกินไม่เยอะหรอก.... นี่อาจจะเป็นเหตุผลที่บอกว่าจะลดน้ำหนักไง...ที่แท้ไม่มีเงิน ฮ่าๆๆๆ...

อีกอย่างฉันนึกออกแล้วว่าปีใหม่นี้เราสองคนจะทำอะไรกัน.... ฉานจะจัดการเอาขนหน้าแข้งของเธอออกให้หมด...ผู้หญิงอะไรว่ะ ปล่อยให้ขนหน้าแข้งยาวมากๆ น่าเกียจ ไปดูให้ประจักษ์แก่สายตาตามรูปด้านบน.......

สุดท้ายฉานหวังว่า แหวนของฉานคงอยู่บนนิ้วเธอตลอดไปนะจ๊ะ......
[TonyGuy]
26 ธ.ค. 2549 เวลา 09:31 น.
การี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ตาร้อน.......
000228
26 ธ.ค. 2549 เวลา 10:14 น.
กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

กริ๊ดแข่งกับหม่าม๊าเลย น่าหมั่นใส้มากๆๆๆๆ


ช้านก็ชอบไปทริปรับน้องแหละ .. ต้องของช้านพี่แก่ๆเสียตังค์อ่ะ เสียแบบดับเบิ้ลพ้อยด้วย -*-
000137
26 ธ.ค. 2549 เวลา 10:25 น.
น่ารักจัง :)
003149
26 ธ.ค. 2549 เวลา 10:51 น.
อิจฉาวุ้ย
002568
26 ธ.ค. 2549 เวลา 11:12 น.
อืมมมม..ลืมบอกไปอีกอย่างอ่ะว่า ตกลงร้านที่ไปทานเป็นร้านอาหารฝรั่งเศสจ๊ะ บรรยากาศดี เหมาะแก่การไปนั่งจู๋จี๋ แต่ค่อนข้างจะมีพิธีรีตรองออกสักหน่อย อย่างเช่นใครจะโทรศัพท์ก็ต้องออกไปคุยกันข้างนอกหรือไม่ก็ไปที่ที่เขาจัดไว้ให้ (ก็ข้างนอกอีกนั่นแหละ) คริคริ.... เหตุที่เป็นเช่นนี้ เพราะว่ากลุ่มเจ้าของร้าน เขาต้องการให้คนที่มาทานรู้สึกถึงความเป็นส่วนตัวเหมือนร้านอาหารในต่างประเทศอ่ะ คิดดูเอาแล้วกันว่าเวอร์แค่ไหน แต่บอกใบ้ให้อีกนิส....ส์ แล้วกันว่าไม่ได้เวอร์เท่าไรหรอก ถ้ารู้ว่าเขาจบการทำอาหารมาจากที่ไหน...... อยากรู้ไหม (เอาหูมาใกล้นะ เดี๋ยวบอกให้)

?
??
???
????
?????
??????
???????

กอร์ดอนเบลอ !!!!!cool!!!!!
[TonyGuy]
26 ธ.ค. 2549 เวลา 12:53 น.
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
กุว่ามึ.งได้แต่งงานก่อนกุแน่นอนเลยว่ะ

u_u
000080
26 ธ.ค. 2549 เวลา 13:22 น.
^_° nice story today.

Happy New Year ka'.

Squre-icon
26 ธ.ค. 2549 เวลา 16:13 น.
นี่คือความรักจริงๆ
Love Actually
001849
26 ธ.ค. 2549 เวลา 16:23 น.
เหมือนละครช่อง 7 เรื่องนึงเลยอ่ะ
ที่แบบมีผู้ชายคนนึงมาหลงรัก+++
แบบมาเที่ยวซ่อง แล้วหลงรัก
เลยขอแต่งงาน ให้แหวนด้วยนะ
กำลังจะแต่งแล้ว แต่เสียดาย
ตอนจบ+++ตายเพราะผัวเก่าตามมาฆ่า 5555555555555555
ผีอายุ 22 แล้ว
26 ธ.ค. 2549 เวลา 17:02 น.
กีสสสสสส น่ารักจังเรย

รีบๆ แต่งงานเร็วๆ นะเทอ เด๋วเราจาใส่กระโปรงกะส้นสูงให้ดูแหละ...อิอิ
002135
26 ธ.ค. 2549 เวลา 17:46 น.
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก// หวาน กัน จิง วุ้ย
มิ๊กกี้เมา
26 ธ.ค. 2549 เวลา 20:01 น.
ยินดีด้วยนะยะ
เห็นหน้าผู้ชายแกวักมี
มะยอมๆๆ
แค่ปีนี้เค้าไม่ไป ตัดออกจากเพื่อนร่วมอุดมการณ์รับน้องเอกเลยเหรอยะ
ชิชิ
><
002415
26 ธ.ค. 2549 เวลา 20:17 น.
โหวววววว


อิจฉา


^^
001072
26 ธ.ค. 2549 เวลา 23:27 น.
แอร้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย! บอกได้คำเดียวว่า อิจฉาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!
002307
27 ธ.ค. 2549 เวลา 10:04 น.
พ้นโปรฯแจกแหวน ใจปล้ำ เอ๊ย! ใจป้ำน่าดู อิอิ

ช่วงหนาวๆนี้มีหลายคนเหงาๆเศร้า (รวมข้าพเจ้าด้วย) อย่างน้อยหนุมแฮปปี้พี่ก็แฮปปี้ด้วยจ้า

ป.ล. แล้วที่ทำงานใหม่พ้นโปรรึยังจ๊ะ
001565
28 ธ.ค. 2549 เวลา 17:25 น.
อิจฉาว้อยยยยยยยยยยยยยยยย


หาคนมาเซอร์ไพรส์ได้ที่ไหนหว่า


แง๊วว
ชะนีอิจฉาว้อยยยย

001563
1 ม.ค. 2550 เวลา 16:10 น.
โอ๊ยยยยยยยยยยยยย
หวานมากกกกกกกกกกกกกก *

ปลาแอบแว่บมาดูหน้านี้
เพราะมันเปนวันที่พี่หนุ่มจะได้เล่า
เรื่องไปรับน้อง .. แต่แล้วก็ได้พบ
กับอะไรที่สุดยอดกว่ามากกๆๆ

ดีใจด้วยจริงๆค่ะ รักกันนานๆน๊า
กี๊ดดดดด *

คิดถึงพี่หนุ่มน๊ออ :)
000331
30 ม.ค. 2550 เวลา 02:04 น.
we are in diaryis.com family | developed by 7republic