NEW LOOK!!

 

เชื่อว่าใครหลายคนเข้ามาไดฯ หน้านี้แล้วคงตกใจ เพราะไม่มีแล้วกับ ไดอารี่ ชีวิตผมก็เหมือนหนัง ถ้าถามว่าทำไมผมถึงได้เปลี่ยนแปลงอะไรหลายๆ อย่างในการเขียนไดอารี่ ... ผมเองก็มีหลายเหตุผลที่ทำให้ตัดสินใจเปลี่ยนชื่อไดอารี่ ธีม รวมถึงวิธีการเขียน ... เหตุผลหลักๆ ก็คงมาจากอาการสมองตัน อันที่จริงผมพยายามเขียนไดอารี่ ชีวิตผมก็เหมือนหนังอยู่หลายสัปดาห์แล้ว แต่มันเขียนไม่ออก เขียนแล้วลบ เขียนไปจวบจะจบมาอ่านอีกที ก็ไม่พอใจ

 

 

ซึ่งสาเหตุของอาการที่ว่า ผมเชื่อว่ามันมาจากการระดมสมองในการคิดเขียนงาน (ที่เป็นอาชีพของผม) ไปจนหมดสิ้น มันรู้สึกฝืนๆ ทุกครั้งที่ต้องเริ่มคิดเขียนอะไรอีก ดังนั้น ไดอารี่ของผมในรูปแบบใหม่นี้ จึงตั้งใจว่า มันจะเป็นดั่งไดอารี่จริงๆ อันได้แก่การบันทึกชีวิตประจำวันของผม สิ่งละอันพันละน้อยที่ผมได้เจอ ได้คิด

 

 

เอาล่ะ เรามาเริ่มกันเลยไหม?

 

 

วันศุกร์สำหรับใครหลายคน เป็นวันสุดท้ายสำหรับการทำงาน ที่น่าจะรู้สึกยินดี หรือหลายคนก็น่าจะทำงานเบาๆ อย่างสบายใจ แต่เราสิ พระเจ้า ไม่เคยทำงานจริงจัง และเหน็ดเหนื่อยเท่านี้มาก่อน .... ตื่นมาตอนเช้า (8.00 น. เรียกว่าเช้าไหมหว่า) อาบน้ำ แต่งตัวออกจากบ้าน ฟังเพลง Ost. Dreamgirl จากโทรศัพท์ด้วยอารมณ์เพลิดเพลิน คิดว่าตัวเองเป็นหนึ่งในสามสาว ฟังไปร้องไป เผลอส่ายสะโพกตอนยืนรอรถเมล์นิดหน่อย จนคนข้างๆ ทำหน้าตาประหลาดๆ ใส่ แต่ช่างมัน!!

 

 

หลับๆ ตื่นๆ อยู่บนรถเมล์ ตายจริง นั่งเลยป้ายอีกแล้ว เดินย้อนกลับมาต่อรถ เฮ่อ ขณะนี้เวลา 9.30 น. อิฉันยังไม่ถึงออฟฟิศเลยคร๊า นั่งหลับต่อดีกว่า ใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ แต่แล้ว เสียงแม่ Beyonce ที่ตั้งเป็นเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ก็ดังกระหน่ำ

 

 

หนุ่ม วันนี้เป็นจะเข้าออฟฟิศไหม ฮึ .. พี่ตุ๋ย พี่ที่ออฟฟิศ ซึ่งเป็นผู้ดูแลผมถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

เข้าสิจ๊ะ แต่ว่ายังไม่ถึงออฟฟิศ พี่ตุ๋ย มีไรเปล่า

อืมๆ ไม่มีไร จะให้ช่วยบอก AE ให้หาร้านอาหารให้คอลัมน์พี่หน่อยน่ะ

อ่อ จ้ะ เด็วหนุ่มจัดการให้

 

 

ไม่บอกก็รู้ ว่าพี่ตุ๋ยแกแค่โทรมาเช็คว่าผมจะเข้าออฟฟิศหรือเปล่า เนื่องจากเมื่อวาน มารุต โดดงานค่ะ ก็แหม มีสัมภาษณ์ตอน 11 โมง แล้วมีนัดทำคอลัมน์สปาต่อ ตอนบ่าย 2 กว่าจะทำโน้นทำนี่ นวดตัว ออกมาก็ 6 โมงเย็นล่ะ จะให้เข้าออฟฟิศไปตอนไหนละคะ

 

 

มาถึงออฟฟิศ ก็ถึงได้ตระหนักว่า ชิบหาย งานท่วมหัว ... คอลัมน์ ประมาณ 6 ชิ้นที่กระแดะไปสัมภาษณ์เขามาแล้ว แต่ยังไม่ได้เริ่มต้นเขียน ไม่แม้กระทั่งถอดเทปฯ ตารางนัดสัมภาษณ์ของสัปดาห์หน้าแน่นเอี๊ยด วันจันทร์ มี 2 งาน แล้วนี่ AE ดันไปนัดลูกค้ามาอีกตอน บ่าย 3 โมงวันจันทร์ กรี๊ด ตารางมันชนกัน รู้ไหมเนี่ย วันอังคาร อีก 3 งาน ชนกันอีก กรูจะแบ่งร่างได้ยังไงวะ เฮ่อ

 

 

วันทั้งวันนี้ เราเลยใช้เวลาหมดไปกับการถอดเทปสัมภาษณ์ด่วนของพี่ปกรณ์ นักเขียนใหญ่ ที่เราในฐานะนักเขียนรุ่นน้องต้องถอดเทปให้แก แล้วดันจะเอาวันนี้ เสร็จแล้วต่อด้วยการตรวจต้นฉบับ + เขียนเพิ่มเติม คอลัมน์จากนักเขียนนอก อีก 4-5 ชิ้น ปิดท้ายด้วยการปั่นต้นฉบับ ข่าวสังคม 12 ข่าว เฮ่อ ทำงานเสร็จตอน 17.10 น. ด้วยอาการวิงเวียน

 

 

17.20 น. ได้เวลาออกเดินทางอีกแล้ว วันนี้มีงาน Event อะไรสักอย่าง ที่เราจำชื่อไม่ได้ แต่ PR สนิทกัน แล้วเรารับปากแล้วว่าจะไป เลยต้องไป โบกมือลาออฟฟิศ เดินออกมาบังเอญเจอพี่จ๋อย + พี่นุ้ย ไฮโซ (ชี 2 คนทำคอลัมน์ ไฮโซ) เลยติดรถแท็กซี่มาลง BTS เจ๊ 2 คนลากเราไปงานที่ เซ็นทรัล ชิดลมก่อน แล้วค่อยไปงานที่เราตั้งใจไว้

 

 

มาถึง ชิดลม ก็เซ็นชื่อร่วมงาน (HSBC and Central : A Year of Luck Celebration – เพิ่งมาเปิดดูชื่องานตอนถึงบ้านแล้วเนี่ย) รับรองที่ระลึก และจับคูปอง เราได้บัตรเงินสด 200 บาท ก็เลยแวะช้อปปิ้งกัน ได้เสื้อใหม่ 1 ตัว แล้วก็ออกเดินทางไปอีกงาน (MOGAN เปิดคอเล็กชั่นใหม่) ที่โรงแรม ดรีม ... มาถึงเจอ PR กล้วย + อาร์ต ทักทายๆ คุยๆ แล้วก็เซ็นชื่อรับของที่ระลึก แล้วก็กลับ!!??

 

 

การกระทำดังกล่าว ถือเป็นเรื่องแย่มาก เพราะการมาร่วมงาน ควรจะอยู่จนจบงานนะคะ แต่อิฉันและพี่ๆ หาได้ใส่ใจไม่ สำหรับนักข่าวที่มีงานล้นมือ และออกงานเป็นอาชีพ การยอมเสียสละมาร่วมงานและเซนชื่อ (เพื่อให้ผู้จัดงานเห็นว่ามี ผู้สื่อข่าวมาร่วมงานเยอะๆ ) เท่านั้นก็น่าจะพอแล้ว

 

 

เรามีนัดกับพี่กาย ที่สีลม แวะกินไดโดม่อนกัน ต่างคนต่างคุยกันเรื่องงานและชีวิตของตัวเอง ชั่วขณะหนึ่ง เรารู้สึกดีที่มีเขาอยู่ตอนนี้ การได้เจอกันวันนี้ แม้จะไม่นานนัก แต่ก็เติมพลังให้เราได้เยอะเลยล่ะ รู้เปล่า?

 

 

อุ๊ยตายจริง ไม่ได้เขียนไดอารี่มานาน ดูสิ เอาซะยาวเลยเรา...

 

 

ยาวจริงๆ
++++++++++
ไปทำอะไรบนรถเมล์น่ะ
ทำแบบนั้นเขาก็มองสิ
++++++++++++++++++++++
ชีวิตดูยุ่งๆเนอะ...
002146
9 ก.พ. 2550 เวลา 23:31 น.
วี๊ดวิ๊ววววววววววววววววววววววว


หวานว้อยยยยยยยยยยย
ชะนีอิจฉา

001563
10 ก.พ. 2550 เวลา 00:00 น.
เพิ่งจาได้อ่านแบบที่เป็นไดอารี่จิงๆ ก้ออันนี้แหละ
002135
10 ก.พ. 2550 เวลา 00:34 น.
แอร๊ยยยยยยยยย

วันนี้เข้าไปที่ชิดลมเหมือนกัน

แสดงว่าเราเกือบเจอกันแล้วอ่ะดิ

ผ่านงาน HSBC ด้วย ดูท่าทางมีแต่ไฮโซวววววว เต็มงานเลย
000935
10 ก.พ. 2550 เวลา 01:45 น.
หนุ่มยังจำโปรเจคที่ผมเคยให้เขียนได้ไหมฮะ?

ถ้านึกไม่ออกอยากจะไปเขียนที่ตัวนั้นก่อนนะได้นะครับ
ผมก็ใช้วิธีนี้บ่อย ๆ เวลาไม่รู้จะเขียนอะไรในที่ของตัวเอง

แหะแหะ
000610
10 ก.พ. 2550 เวลา 09:35 น.
:) เขียนไดแบบนี้ดูมีชีวิตชีวาดีออกหนุ่ม
003149
10 ก.พ. 2550 เวลา 09:55 น.
เค้นไปหมดละ อิอิ
000092
10 ก.พ. 2550 เวลา 10:29 น.
^^

ก็ดูมีความสุขดี เริ่ดๆ~
001072
10 ก.พ. 2550 เวลา 11:36 น.
หวัยมีแอบ หวีท ตอน จบ//
มิ๊กกี้เมา
10 ก.พ. 2550 เวลา 11:38 น.
งานเยอะ เงินเยอะ

ความรักจากทฃพี่กายก็เยอะตามมมม

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด
001819
10 ก.พ. 2550 เวลา 14:41 น.
เปิดเรียบ.....แต่ปิดท้ายไดอะรี่ หวานมากมาย....ผสมกลิ่นคาวของไดโดมอนอีกตะหาก
000228
10 ก.พ. 2550 เวลา 17:34 น.
งานเอี้ยดขนาดนี้ต้องเรียกพี่กายมาผายปอดด่วนนนน ^^

ค่อยหายคิดถึงหน่อย
001565
10 ก.พ. 2550 เวลา 18:41 น.
ดีค่าคุณพี่
ชั้นก็คิดแบบแกนะ
ว่าถ้าทำงานหนังสือ แล้วจะไม่อยากอ่านหนังสือ
มันเรื่องจริงๆ เลยปลีกตัวออกมา
ทำหนังสือที่ตัวเองคงยังจะไม่คิดอ่านตอนนี้ 555
ปล.หวานเสมอต้นเสมอปลายนะยะ
นี่ไม่ได้แซว
แค่ให้สอนใจ คิคิ
ปล2 หวังว่าคงได้เจอกันซักที:)
002415
10 ก.พ. 2550 เวลา 20:08 น.
ไปเรียนวิชานินจาคาถาพันร่างจากนารูโตะสิ
003053
11 ก.พ. 2550 เวลา 00:41 น.
take good care na
Squre-icon
11 ก.พ. 2550 เวลา 05:09 น.
หายไปนาน กลับมาก็เลยมีเรื่องเล่าเยอะ

นานๆเจอกันทีก็ดีเนอะ สงสัยเราเจอแฟนมากไป ไม่ค่อยมีเรื่องคุยเท่าไร
003728
11 ก.พ. 2550 เวลา 14:27 น.
we are in diaryis.com family | developed by 7republic