เด็กมีปัญหา?

 

แม่ทะเลาะกับพี่นางอีกแล้ว จริงๆ ก็ทะเลาะกันมาหลายวันแล้วล่ะ แต่ขี้เกียจเล่า เพราะเค้าก็ทะเลาะกันบ่อยจนเราชินซะแล้ว แต่ก็ยอมรับว่าเรื่องแบบนี้ทำให้เราหงุดหงิดใจไม่ใช่น้อย

 

 

การเป็นคนกลางที่ต้องรับฟังปัญหาจากทั้ง 2 ฝั่ง ซึ่งต่างก็ยกเหตุผลข้อดีของตัวเอง และข้อเสียของอีกฝ่ายมาสาดโคลนใส่กัน เป็นเรื่องน่าเบื่อมาก เพราะเราเองก็รู้จักนิสัยของทั้งคู่ดี และเราก็ไม่ได้มองว่าใครเป็นฝ่ายผิดฝ่ายถูก ทุกคนต่างก็มีเหตุผลของตัวเอง

 

 

เราไม่คิดจะบอกให้พี่นางเปลี่ยนนิสัย มองแม่ในแง่ดีบ้าง ใจเย็น และปล่อยวางบ้างในบางเรื่อง เพราะเราได้ทำไปแล้ว แต่มันไม่ดีขึ้น เช่นเดียวกับ แม่ เราก็ไม่คิดจะบอกให้แม่หยุดโวยวาย ฟูมฟาย และเลิกตั้งแง่กับพี่นาง เพราะเราก็เคยบอกไปหลายทีแล้ว

 

 

พี่กายบอกกับเราว่า ไม้แก่ มันดัดยาก เราเห็นจริงด้วย และมันก็ยากเกินกว่าจะมานั่งดัดนิสัยคนทั้งคู่แล้ว ทางที่ดีสำหรับตอนนี้ คือ แยกเขาจากกันให้ขาด อยู่ห่างกัน ไม่ต้องคุยกัน ให้มันรู้ไปสิ ว่าแม่ลูกจะตัดกันได้

 

 

เมื่อวานไปนอนกับแม่ที่บ้านพี่นาง อ่อ ลืมเล่า เพราะความงกของแม่ ทำให้แม่ยอมไปเที่ยวกับพี่นาง ที่ บ้านกรูด โดยที่ไม่ยอมพูดกัน แถมกลับมา แม่ก็ยังมานอนบ้านพี่นาง แน่นอน ไม่ยอมคุยกัน เฮ่อ เราก็ทำตัวเป็นลูกที่ดี มานอนเป็นเพื่อนแม่

 

 

แต่การที่ต้องนอนฟัง นั่งฟังแม่บ่นเรื่องพี่นาง พลางยกเอาการทำตัวแย่ๆ หลากหลายเรื่องระหว่างเดินทางมาเล่า มันน่าเบื่อมาก เราทำได้แค่ อืม เหรอ อืม อืม ไปตามเรื่องตามราว แถมตอนเช้า พอแม่รู้ว่า พี่นางจะยกเอาบัญชีรายรับรายจ่ายของแม่ มาให้เราดูแลต่อ เรื่องที่แม่คุยกับเราก็เลยมีแต่เรื่องเงินๆ ทองๆ ค่าใช้จ่าย เฮ่อ

 

 

บางทีเราก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กมีปัญหา ... ไม่รู้เหมือนกันเป็นเพราะว่าต้องเจอเรื่องแบบนี้ตั้งแต่เด็กหรือเปล่า เราเลยชอบคิดอะไรคนเดียว ไม่ค่อยคุยปรึกษาอะไรกับครอบครัว หรือแม้กระทั่งเพื่อน เฮ่อ

 

 

ออกจากบ้านพี่นาง ตอนเที่ยงกว่า เพราะที่ออฟฟิศโทรตามตัวกันจ้าละหวั่น ไม่เข้าใจว่าจะให้เราเข้ามาทำไม ในเมื่อคอลัมน์ต่างๆ เราก็ส่งให้เกือบหมดแล้ว ที่งานมันช้า เพราะฝ่ายอาร์ตเองต่างหาก แล้วจะให้ชั้นเข้าไปทำไมเนี่ย ... บ่นอยู่ในใจ เพราะยังไงก็เข้าไปทำงานอยู่ดี

 

 

เจอเรื่องหงุดหงิดจากที่บ้านมาไม่พอ มาถึงออฟฟิศมรสุมโหมกระหน่ำยิ่งกว่า เพราะพี่ตุ๋นกำลังวีน เรื่องฝ่ายอาร์ตไม่มาทำงาน เฮ่อ วีนกันเข้าไป ... คิดถึงสมัยก่อนที่เราเป็นขาวีน มันคงน่ารำคาญเช่นนี้เอง เอาวะ ถือว่ากรรมตามสนอง วีนคนอื่นไว้เยอะ เจอเองซะบ้าง

 

 

พี่กายโทรมา ตอน 17.00 น. อยากออกไปเจอเหมือนกันนะ แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ ไม่อยากโดนวีนยกกำลัง2 อ่ะ ขอนั่งอยู่ออฟฟิศจน 6 โมงเย็นดีกว่า ...

 

 

- - - - - - -

Movie corner

The Queen

 

  

 

ไม่ได้คาดหวังอะไรจากหนังเรื่องนี้นัก แม้ เฮเลน มิเรน จะกวาดรางวัลนักแสดงนำหญิงมาทุกสถาบัน แต่เราก็เฉยๆ กับการแสดงนิ่งๆ ลึกๆ แบบนี้ ที่ชอบคงเป็นการผสมผสานระหว่างภาพจริงกับเรื่องเล่าได้อย่างลงตัว และทำให้เราเชื่อได้ว่า ทุกฉากทุกตอนมันคงเป็นเรื่องจริง

 

 

เห็นคนที่ดูในโรงลุกออกไป 1 คู่ (รู้สึกจะเป็นชาวต่างชาติ) เราพยายามคิดว่าเพราะอะไร สาเหตุจริงๆ จะเป็นอะไรเราเองก็ไม่รู้ แต่ตอนที่เราดู เรารู้สึกคันๆ ในใจว่า ทำไมหนังมันชื่นชม และใส่ความเป็นมนุษย์ในด้านที่ดี ให้กับ โทนี่ แบลร์ เหลือเกินฟะ

 

 

วูบหนึ่งเรารู้สึกด้วยซ้ำว่า นี่มันนายกคนเดียวกับใน love actually เลยนี่หว่า (รับบทโดย ฮิวจ์ แกรนท์) ก็โทนี่ แบลร์ ในเรื่องทั้งมีอารมณ์ขัน มีจิตใจดี เห็นอกเห็นใจผู้อื่น และมีน้ำใจอย่างงาม

 

 

 

สำหรับคนที่ยังไม่ได้ดู นี่ไม่ใช่หนังที่ค้นหาว่า ใครทำให้เจ้าหญิงไดอาน่าตาย แต่เป็นหนังที่ค้นหาว่าจิตใจของราชวงศ์อังกฤษ และประชาชน รู้สึกอย่างไร และมีปฏิกิริยาอย่างไรกับเหตุการณ์นี้ เหนือสิ่งอื่นใด นี่คือหนังที่แสดงให้เห็นว่า ราชินีของอังกฤษ มีหัวใจและมีชีวิต ไม่ได้เป็นเพียงสตรีผู้เย็นชา อย่างที่เข้าใจกัน

 

อยากดูเรื่องนี้เหมือนกัน
แต่เมื่อวานมันมี สามทุ่ม
เลยไปดูวิลสมิท แทน


สู้ๆนะ จุ๊บๆ
001974
5 มี.ค. 2550 เวลา 17:40 น.
น้องก้อคิดไรเองตั้งแต่เด็กแล้วอะ
ถามมากก้อเรื่องมาก ตัดสินใจเองเลย
โป๊ะเชะ

อย่าเครียดจ้า สู้ๆ เหมือนกันนะ
002290
5 มี.ค. 2550 เวลา 18:37 น.
ได้รางวัลเยอะอย่างนี้ ก็อยากดูอยู่

อย่างน้อยเค้าแต่งหน้าให้เมื๊อนเหมือน Queen
003728
5 มี.ค. 2550 เวลา 20:48 น.
มีอะไรหนักใจก็ระบายออกมาทางไดอารี่แบบนี้ดีแล้ว

น้องหนุ่มเริ่มเป็นผู้ใหญ่จริงๆแล้ว

ดีใจด้วย
ใบไม้
6 มี.ค. 2550 เวลา 07:13 น.
แกเอ๋ย
เรื่องธรรมดาโลกเนอะ
ดีสมน้ำหน้า คิคิ
ขาวีนเจอวีนกว่า
อะ ล้อเล่นนนนน
555
002415
6 มี.ค. 2550 เวลา 08:16 น.
หามุมเงียบๆนั่งนิ่งๆบ้างอาจทำให้ดีขึ้นบ้างนะค่ะ

หนังเรื่องนี้ควรจะดูใช่ไหมค่ะ?
002634
6 มี.ค. 2550 เวลา 11:02 น.
ครอบครัวย่อมมีบ้างกระทบกระทั่ง
แต่แม่ลูกตัดกันไม่ขนาดหรอกคะ พี่ว่า


ปล.อยากดูนะเรื่องนี้ มื่อวานเห็นธีเซอร์ในโรง น่าดูมากๆ
001819
6 มี.ค. 2550 เวลา 11:06 น.
เธอเป็นเด็กมีปัญหา ... เธอเลยเป็นตุ๊ดไง อิอิ
000137
6 มี.ค. 2550 เวลา 13:17 น.
head di ชั้น ไปถ่ายคนอื่นมาค่ะ ใครก้อไม่รู้
001974
6 มี.ค. 2550 เวลา 14:37 น.
อยากดู
003639
6 มี.ค. 2550 เวลา 19:00 น.
เหนื่อย แต่คิดถึงมึ.ง
000080
6 มี.ค. 2550 เวลา 23:12 น.
อย่ามาทำเป็นรู้สันดา.. กุได้ป่ะ
000080
7 มี.ค. 2550 เวลา 13:18 น.
อยากดูเหมือนกัน
001563
7 มี.ค. 2550 เวลา 15:24 น.
เรื่องแรกที่อยากฝากบอกตะเองก็คือ...

"คนเราอ่ะ เวลาทะเลาะกัน อย่า
พยายามยกเอาเหตุผลของตัวเองขึ้นมา
พูด ขึ้นชื่อว่าเหตุผลแล้ว ไม่มีเจ้าของ
เหตุผลคนไหนหรอก ที่จะบอกว่าเหตุ
ผลของตัวเองมันผิด มันไม่ดีอ่ะ..จริงม่ะ

อีกทั้งปัจจัยอื่นๆของแต่ละคนก็แตกต่าง
กันไป เช่น แม่ก็จะบอกว่า ฉันอาวุโส
กว่าลูก ในขณะที่ลูกเองก็จะบอกว่าฉัน
เป็นคนทำบัญชีนี้มาทั้งหมด ย่อมรู้ดีกว่า
แม่....เห็นม่ะ... แล้วเรื่องมันจะจบได้
อย่างไง....

นี่แหละที่ฉันจะแนะนำตะเองก็คือ..
เมื่อครั้งใดที่เรามีปัญหา ไม่ว่าจะเป็น
บุคคลในบ้านหรือกะแฟนก็ตาม.....ให้
นึกถึงวันแรกที่เรารู้สึกดีๆต่อกัน ถ้ากับ
ครอบครัวก็นึกถึงวันที่เรายังเด็กไม่รู้
ภาษา นึกว่าเขาเลี้ยงดูเรามาอย่างไง
ถ้าเป็นแฟนกัน ก็ให้นึกถึงวันแรกที่
เราจีบกันใหม่ๆ พาไปกินข้าว รักกัน
เพียงใด......แล้วทุกอย่างมันจะลงเอย
ไปได้ด้วยดี....

ส่วนเรื่องขาวีนของตะเอง..ก็ถือว่าเป็น
กรรมเก่าก็ดูจะสบายใจดีนะ...ไม่ต้องคิด
อะไรมาก...แค่ทำงานก็หนักหัวพออยู่
แล้วอย่าเอาอะไรไปเพิ่มให้หัวเราหนัก
มากขึ้นไปอีกเลย.......

สุดท้าย......คนนี้ก็ยังเป็นกำลังใจให้
เหมือนเดิม.....คิดถึงนะจ๊ะ....
TonyGuy
8 มี.ค. 2550 เวลา 13:30 น.
we are in diaryis.com family | developed by 7republic