ออกงานสังคม

 

เป็นเวลานานหลายสัปดาห์แล้วที่เราไม่ได้ออกงานเลย เพราะงานยุ่งมากมาย พอทำงานหน้าจอคอมฯ เยอะๆ แล้วก็เหนื่อย เลิกงานแล้วก็อยากกลับบ้านนอน ไม่มีอารมณ์อยากจะไปเถลไถลที่ไหนต่อ

 

 

วันนี้ พี่โซเฟีย ลา โทรมาคุย พร้อมกับบ่นว่าพักนี้ไม่เจอเราเลย แกมองหาเราตั้งหลายงาน เราบอกไปว่า งานยุ่งมากๆ เลยอ่ะพี่ เอาไว้งานหน้านะ แกเลยถามว่า วันนี้ ยู ไปอ่ะเปล่าอา วันนี้ มีงาน MNG นา ยูจะไปเปล่า พี่จะได้ไปรอเจอยู เตรียมกระเป๋ามาฝาก บอกแกไปว่า ถ้าไปแล้วจะโทรไปบอก

 

 

ตอนบ่ายๆ พี่นุ้ย ที่เคยทำกอง บก. มาก่อนหน้าเรา (เขาลาออก เราถึงได้มาทำแทนเขา) โทรมาถามว่าเป็นไงบ้าง งานเยอะเหรอ แก ไม่เจอหน้ากันเลยนะ ไม่ได้เมาท์กับแกตามงานมานานมากๆ

 

 

นุ้ย (เพื่อนที่มหาลัย) โทรมาถามว่า พรุ่งนี้ได้ข่าวว่ามีงานที่ ซานติก้า แกจะไปเปล่า เราบอกว่า เห็นจดหมายเชิญแวบๆ แต่ยังไม่มีเวลาอ่านเลย เอาเป็นว่า ถ้าแกอยากไป ชั้นจะไปเป็นเพื่อน

 

 

อุ้ม ทักมาในเอ็ม บอกว่า พรุ่งนี้มีงานแฟชั่นที่เอ็มโพเรี่ยม แล้วเราก็เลยคุยกันเรื่องงานโน้นงานนี้

 

 

สรุปสุดท้าย วันนี้ คงแวะไปงาน MNG เพราะคิดถึงเพื่อนๆ นักข่าวทั้งหลาย และพรุ่งนี้ก็คงเริ่มออกงานได้จามปกติ เพราะคอลัมน์ของเราใกล้จะเสร็จหมดแล้ว เฮ่อ กลับไปใช้ชีวิตเซเลปเหมือนเดิม

 

 

- - - - - - -
Movie corner

Crash

 

 

 

ไม่รู้ว่านานเกินไปหรือเปล่า ที่เราจะเขียนถึงหนังออสการ์ปีที่แล้ว แต่ก็เพิ่งจะทำใจเช่ามาดูได้อ่ะ เพราะหนังเล่าถึงประเด็นแรงๆ อย่างการเหยียดสีผิว ความหวาดกลัวของความแตกต่างทางชนชาติ เรื่องหนักๆ แบบนี้ ทำให้เราคิดไปก่อนว่าหนังคงดูไม่สนุกแน่ๆ

 

 

แต่ผิดคาด (อีกแล้ว) Crash เล่าเรื่องผู้คนหลากหลายกลุ่ม ที่มีทัศคติเชิงลบต่อความแตกต่างทางด้านชนชาติได้อย่างสนุกสนานและลงตัว แม้จะมีนักวิจารณ์บางคนบอกว่า หนังเล่นกับความบังเอิญมากไปหน่อย (เช่นในฉากตำรวจเลว ผู้บังเอิญได้เจอคู่ปรับอีกครั้ง หรือ ฉากการขโมยรถ) แต่ผมคิดว่า หนังที่เล่าถึงกลุ่มคนเยอะๆ แบบนี้ เรื่องของพรหมลิขิต หรือโชคชะตา มักจะถูกนำมาใช้อย่างเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว

 

 

หนังมีฉากจิกกัดแรงๆ ตลกมืด และฉากชวนหดหู่ อยู่หลายฉาก ในขณะเดียวกัน หนังก็ไม่ได้มืดจนทำให้เรารู้สึกท้อแท้กับการใช้ชีวิต ตรงกันข้าม ผมรู้สึกว่า Crash มองโลกในแง่ดีอยู่พอสมควร

 

 

เราทุกคนล้วนมีความแตกต่าง แต่ในความแตกต่าง ก็มีความเหมือน .... เพราะเราเป็นมนุษย์เฉกเช่นเดียวกัน นั่นเอง

 


ผมชอบเรื่องนี้นะ
แต่ไม่ชอบการเหยียดสีผิว
001132
7 มี.ค. 2550 เวลา 17:56 น.
เคยได้ยิน...นานแล้ว
แต่ไม่ได้ดู เหอะๆ
002146
7 มี.ค. 2550 เวลา 19:39 น.
เคยดูเรื่องนี้แบบแว๊บ ๆ เพราะว่าเพื่อนเอามาวิจารณ์เนี่ยแหละ เหอ ๆ ผมว่าหนังเรื่องนี้ดีนะ อิอิ
ปล. แต่ดูฉากตำรวจเลว ที่ลวนลามสาวผิวหมึกแล้ว รู้สึกแย่แบบ dilemma มาก ๆ
002307
7 มี.ค. 2550 เวลา 21:52 น.
เจ๊โซเฟียตลกดีเนอะ
001563
7 มี.ค. 2550 เวลา 22:56 น.
เจ๋งวะ
รู้จักกับโซเฟีย ลา คิคิ
แล้วงี้คุยกันรู้เรื่องหรือวะ
:p
002415
8 มี.ค. 2550 เวลา 11:31 น.
วันนี้ไม่รู้จะเม้นต์อะไรดี...เพราะว่ามัน
ไม่มีประเด็นอะไรที่สำคัญ นอกจากการ
มานั่งเม้าส์ๆๆๆแล้วก็เม้าส์.......

ถ้าจะติดใจก็ตรงที่บอกว่า...
"ถ้าไปแล้วจะโทรบอกโซเฟีย ลา" ตกลง
ดูๆไปแล้วเหมือนเธอจะเป็นเซเลปซะ
เองหรือเปล่าเนี้ย.....

คริคริ....ไม่รู้ว่ะ.....มันเป็นแค่ความรู้สึกอ่ะ
อ่ะ ไม่อยากพูดต่อ....เอาเป็นว่ารักนะ
ตะเอง หวั๊ย.... พูดอะไรออกไป.....
TonyGuy
8 มี.ค. 2550 เวลา 13:40 น.
ปล. ถ้าเธอเขียน....ฉันจะตามไปเม้นต์
TonyGuy
8 มี.ค. 2550 เวลา 13:41 น.
แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เมื่อคุณตาคุณยายยังเด็กก้ออ่านค่า

อ่านแวววันหรือปล่าวเนี่ย????
001563
8 มี.ค. 2550 เวลา 14:05 น.
we are in diaryis.com family | developed by 7republic