Always : Sunset On Third Street : ความสุข ความทรงจำ ไม่มีที่สิ้นสุด

 

เป็นเรื่องปกติถ้าจะมีคนได้รับของขวัญในโอกาสพิเศษเป็นวีซีดี หรือ ดีวีดีหนังจากผม และคนที่ผมซื้อหนังให้บ่อยที่สุดก็คงเป็นพี่นาง พี่สาวสุดที่รัก เพราะเราชอบดูหนังเหมือนๆ กัน และผมเองก็รู้ว่าพี่นางชอบหนังแบบไหน อย่างเมื่อตอนวันเกิดเมื่อปลายปีที่แล้วของพี่นาง ผมก็เลือก Always : Sunset On Third Street ให้เป็นของขวัญ ทั้งที่จริงแล้ว ตอนนั้นผมยังไม่ได้ดูด้วยซ้ำ แต่ฟังจากใครหลายคนที่บอกกันมา ผมว่านี่เป็นหนังที่ต้องเข้าทางพี่สาวของผมแน่ๆ ....

 

 

ปล่อยเวลาผ่านมาเนิ่นนาน ผมเองกลับเพิ่งได้สัมผัสความประทับใจของ Always : Sunset On Third Street เมื่อกี้นี้เอง ... หลังจากที่ดูไป 10 นาทีตอนอยู่กับเพื่อนๆ ที่บ้านจรัญ แล้วรู้สึกไม่มีสมาธิเลยเลิกดู แล้วยืมแผ่นกลับมาดูที่ห้องตัวเองดีกว่า แล้วก็ไปเปิดดูกับพี่เจ art director ที่ออฟฟิศในวันที่ว่าง แต่ผมเองก็ดูไม่จบ .... เวลา 4 ทุ่มวันนี้ หลังจากดื่มด่ำกับเพลงไตเติ้ลจนจบแล้ว ผมนั่งเขกหัวตัวเองอยู่หลายทีที่ปล่อยให้เวลาผ่านไปนานขนาดนี้

 

 

Always : Sunset On Third Street เป็นหนังอีกเรื่องที่พาเรารำลึกความหลัง ความงดงามของอดีต ความบริสุทธิ์ของตัวละคร และรอยน้ำตาแห่งความสุข ... เรื่องราวของหลากหลายตัวละครเล็กๆ บนถนนสายที่ 3 ในโตเกียวช่วงปลายยุค 50 หลังภาวะสงคราม และเป็นช่วงเวลาที่หอโตเกียวกำลังเริ่มต้นสร้าง เราได้เห็นการต่อสู้ดิ้นรนของเด็กสาวจากต่างจังหวัดที่เดินทางมาหางานทำในเมืองหลวง ได้เห็นความหวังและความพยายามของการสร้างตัวสร้างธุรกิจของคนตัวเล็กๆ ได้เห็นความผูกพันของผู้คนแบบบ้านใกล้เรือนเคียง

 

 

หากจะว่ากันตามตรงแล้ว Always : Sunset On Third Street ไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่เลย หนังดำเนินตามสูตร เนื้อเรื่องที่พอเหมาะ คาดเดาได้ว่าจะทำให้เราหัวเราะในตอนไหน และร้องไห้ในฉากใด ตัวละครที่ทำให้เราหลงรัก ภาพและเสียงดนตรีที่จัดแต่งอย่างดงามและลงตัว

 

 

แต่นานแค่ไหนแล้วที่เราไม่ได้เสพย์หนังที่มีรสกลมกล่อมขนาดนี้ นานแค่ไหนแล้ว ที่เราไม่ได้ร้องไห้เพราะความสุข ความประทับใจ ...

 

 

ผมไม่แปลกใจเลยว่า ทำไม Always : Sunset On Third Street ถึงทำเงินถล่มทลายในญี่ปุ่น และคว้ารางวัลมามากมาย เพราะนี่คือหนังที่บันทึกความงดงามของวิถีชีวิตแบบญี่ปุ่นในอดีต ที่ยากจะหวนคืน ... และมันทำให้ผมเข้าใจว่าทำไมญี่ปุ่นถึงก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมอันโดดเด่น เพราะ แม้ว่าพวกเขาจะล้มสักกี่ครั้ง จะเผชิญปัญหาสักกี่หน ... พวกเขามีกำลังใจและมีความหวังอยู่เสมอ

 

 

 


OST. Always : Sunset On Third Street

 

 

 

ปล. สำหรับคนที่ดูแล้ว คุณชอบฉากไหน? ผมชอบตอน โรขุจัง วิ่งหนี ซูซูกิ และตอนซูซูกิสำนึกผิด ยอมขอโทษ โรขุจัง ... มันแสดงถึงวัฒนธรรมที่ดีงามของการรู้จักขอโทษ เป็นฉากที่ทำให้ผมทั้งหัวเราะ และน้ำตาคลอได้พร้อมๆ กัน

 

ชอบฉากเดียวกัน
กับฉากสวมแหวนลมด้วย
ฉากนั้นโรแมนติกมากๆ

หลังจากซื้อซีดีมาเก็บไว้
ตอนนี้ดูไปนับสิบรอบแล้วว่ะ
บอกแล้วว่ากรูชอบจริงๆ
จริงจังมากๆ
บอกให้ดูตั้งแต่ตอนนู้นนนแล้ว
มึ.งอ่ะไม่ยอมดู ใจร้าย
เห็นป่ะ ถึงจะเมโลดราม่า
แต่ว่าก็เมโลดราม่าชั้นดีนะยะ
000080
4 ก.ค. 2550 เวลา 22:44 น.
ปล. เก่งนะยะ หาเพลงได้ด้วย
แต่ชอบเพลงบรรเลงมากกว่า
เพลงตีมเรื่องอ่ะ มึ.งมีไม๊ ขอหน่อย
000080
4 ก.ค. 2550 เวลา 22:45 น.
ว้าย ยยย เด๋วไปหามาดูมั่ง
000137
4 ก.ค. 2550 เวลา 23:29 น.
^^
Squre-icon
4 ก.ค. 2550 เวลา 23:42 น.
ชอบฉากที่ผู้หญิงคนนั้น (ชื่อไรหว่า ที่ทำงานร้านขายเหล้า) ขอให้ตานักเขียนไส้แห้งสวมแหวนน่ะ

ของมันอยู่ที่ใจ ความผูกพันธ์มันอยู่ในใจ แหวนมันก็แค่สิ่งอุปโลกน์
003125
5 ก.ค. 2550 เวลา 00:27 น.
ว่าไปแล้วชั้นอยากได้ซีดีเพลงประกอบหนังเรื่องนี้จังเลยอ่ะเธอ
003125
5 ก.ค. 2550 เวลา 00:30 น.
เห็นพูดถึงกันเยอะเนอะ แต่พี่ยังไม่ได้ดูเลยอ่ะ
001563
5 ก.ค. 2550 เวลา 21:12 น.
หนังเรื่องนี้จะฉายที่ House อาร์ซีเออีกทีนะคะ เกศยังไม่ได้ดูเหมือนกัน ว่าจะไปดูเหมือนกันค่ะ
004656
5 ก.ค. 2550 เวลา 23:49 น.
ชอบมาก ว่าจะไปซื้อมาเก็บ
ชอบหนังที่เกี่ยวกะความหลัง
..............

ความหลังเมื่อครั้งนั้น อุอุ
มิ๊กกี้เมา
8 ก.ค. 2550 เวลา 17:04 น.
we are in diaryis.com family | developed by 7republic