Departures : การเดินทางที่แสนพิเศษ

เวลาไปเช่าหนัง หลายๆ ครั้งที่ผมมักจะเลือกหนังที่ได้รับรางวัลใหญ่ๆ โตๆ มาดู หลายครั้งผมเลือกหนังที่แหล่งที่มา ประเทศที่ผลิต ผู้กำกับ รายชื่อนักแสดง และสำหรับการเลือก Departures มาดูก็มีเหตุผลเกือบทุกข้อที่กล่าวมาแล้ว ประกอบกัน

 

Departures หนังจากประเทศญี่ปุ่น ... ประเทศที่ขึ้นชื่อเรื่องการทำหนังแบบละเมียดละไม ไม่บีบน้ำตาจนชวนอึดอัดแบบของเกาหลี และไม่น้ำเน่าเท่าหนังไทย Departures กวาดรางวัล 10 ตุ๊กตาทองจากประเทศบ้านเกิด และได้ถูกส่งไปคัดเลือกรางวัลออสการ์ ในฐานะตัวแทนภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม และ Departures ก็ไม่ทำให้ใครผิดหวัง มันคว้ารางวัลใหญ่มาได้สำเร็จ

 

เรื่องราวของ ไดโกะ (มาซาฮิโระ โมโทกิ) นักเชลโลที่ตกงานอย่างกะทันหัน จนทำให้ต้องตัดสินใจพา มิกะ (เรียวโกะ ฮิโรสุเอะ) ภรรยาสาวสวย ออกเดินทางจากเมืองหลวง มุ่งหน้ากลับไปยังบ้านเกิดที่จังหวัดยามางาตะ เพื่อตั้งต้นชีวิตใหม่ ที่นั่น เค้าได้เห็นประกาศรับสมัครงาน ในตำแหน่ง ผู้จัดเตรียมการเดินทาง ที่ไม่ต้องการประสบการณ์ และสามารถเริ่มงานได้ทันที เค้าจึงเดินทางไปสมัครงาน ก่อนจะได้รู้ว่า ตำแหน่งที่ว่า คือ ผู้จัดเตรียมการเดินทางเพื่อไปสู่สุขคติ หรือ นักจัดการศพ นั่นเอง

 

แม้จะผิดหวัง แต่ชายชราเจ้าของกิจการก็เหมือนมัดมือชก พร้อมกับเอาเงินค่าจ้างมาหลอกล่อ (ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม) ก็ทำให้ ไดโกะ ตกกะไดพลอยโจน ทำงานนี้อย่างช่วยไม่ได้ และก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เค้าได้เห็นถึงคุณค่าของชีวิต ความหมายของการเกิดและตาย และได้เรียนรู้บางสิ่งที่ลึกซึ้งและงดงาม

 

  

 

Departures โดนใจผมเข้าอย่างจัง ทำเอาน้ำตาไหล ร้องไห้ไม่หยุด ในหลายๆ ฉาก เขียนอย่างนี้อาจจะเข้าใจว่าหนังหดหู่ เศร้าสร้อย แต่เปล่าเลย หนังเต็มไปด้วยความสนุกสนาน อารมณ์ขัน และความซาบซึ้งในระดับพอดีๆ ประเด็นที่โดนใจผม คงเป็นเรื่องการตัดสินใจเลือกทางเดินชีวิต ไดโกะ รำพึงกับตัวเองว่า บางทีสิ่งที่เค้าทำมาตลอด (เชลโล่) อาจจะไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดก็ได้ มันคงจบลงแล้ว และเค้าก็ต้องเริ่มทำงานใหม่ ที่ไม่มีเกียรติ (ในสายตาคนอื่น ทั้งเพื่อนฝูง และคนรัก) เอาเสียเลย แม้กระทั่งตัวไดโกะเอง ก็ต้องเรียนรู้ที่จะภาคภูมิใจในงานที่ทำอยู่

 

หรือจะเป็นประเด็นเรื่องความตาย ที่เป็นสัจธรรมที่พวกเราทุกคนไม่อาจหลีกเลี่ยง ไม่ว่าชาย หญิง เกย์ กะเทย ทอม ดี้ เด็ก หนุ่มสาว หรือคนแก่ ใน Departures มีหลายกรณีที่แสดงให้เห็นว่า เราปฏิบัติตัวกับคนใกล้ชิด หรือคนในครอบครัวได้เลวร้ายเพียงใด แต่พอความตายมาพรากเค้าไปจากเรา เราก็ทำได้เพียงร่ำไห้ ขอโทษ หรือจูบลา ทั้งที่เค้าจากเราไปแล้ว และอาจจะไม่ได้รับรู้ด้วยว่าเรารู้สึกอะไร

 

จังหวะ ความละเมียดละไม การแสดงอย่างเป็นธรรมชาติ ดนตรีประกอบที่ไพเราะ ทำให้ Departures สมบูรณ์แบบสำหรับผม นี่เป็นหนังดี ที่อยากให้ทุกคนได้ดูจริงๆ

 

 

ปล. Departures ทำให้ผมกลับมาเขียนไดอารี่อีกครั้ง เพราะอยากบันทึกได้ว่า รู้สึกกับหนังเรื่องนี้มากมายแค่ไหน ทั้งที่ตอนนี้งานยุ่งเหลือเกิน!!

 

 

เดี๋ยวนี้เวลาหน้าปก จะดู นึกวาหนังรางวัล ที่ไหนได้ แค่เข้าประกวด ไม่ใช่ได้รางวัล
002436
8 ส.ค. 2552 เวลา 14:36 น.
ชอบหนังเรื่องนี้มากๆมากเหมือนกันค่ะ :)
002214
8 ส.ค. 2552 เวลา 16:01 น.
หุหุ

เหมือนเคยอ่าน
เรื่องนี้แล้วเลย

แต่ยังมะมีโอกาส
ไปหามาดูเลยค่ะ

ปิ๊กกี้
005108
8 ส.ค. 2552 เวลา 16:01 น.
คิดถึงเรียวโกะ อยากดูมาก
Squre-icon
10 ส.ค. 2552 เวลา 07:56 น.
เออ เรื่องนี้ มติชนวิจารณ์กันทุกคน จนแบบอยากดู
ปล.แกว่าเค้าเวียนกันดู หรือดูพร้อมกันป่าววะ ฮ่าๆๆ
002415
10 ส.ค. 2552 เวลา 11:11 น.
จะหาเช่าดูได้ตามร้านทั่วไปไหมจ๊ะหนุ่ม

กลับไปอยู่กับแม่ work from home เป็นยังไงบ้าง ลงตัวดีหรือยัง
001565
22 ส.ค. 2552 เวลา 11:08 น.
หายไปนานเลยนะ
002135
24 ส.ค. 2552 เวลา 19:25 น.
ไม่ชอบหนังญี่ปุ่นตรงมันบรรยากาศหดหู่เนี่ยะหล่ะ
003125
6 ก.ย. 2552 เวลา 02:12 น.
น่าสน
000092
8 ก.ย. 2552 เวลา 06:50 น.
we are in diaryis.com family | developed by 7republic